Limburgse Lente

Limburgse Lente
© Philip Driessen

Een ambtenaar grapte laatst dat Zuid-Limburg meer visies heeft dan luiers. Je gelooft inderdaad je ogen niet, als je achterin het Rapport Deetman 84 nota’s van na 2007 op een rij ziet over de toekomst van Zuid-Limburg. Onze eerste Versnellingsagenda was nog maar net klaar of de nieuwe deputé riep al “een hogere versnelling!” Daarna richtten beleidsschrijvers hun blik op Europa: “De toekomst van Limburg ligt over de grens”, “Limburg experimenteerregio”, ja zelfs “Vaals grensverleggend!” Vanaf 2009 is krimp de populairste zoekterm in stads-, streek- en strategische visies: krimppijn, krimp in beweging, krimp als kans en (eerlijk waar) krimp-en-de regels.

 

Sinds februari 2011 gooien we eensgezind ons zadel op het economische trekpaard Brainport 2020. Hoera, Chemelot, Health Campus Maastricht en Avantis vormen nu één satelliet in de Toptechnologieregio Zuid-Oost Nederland. We horen in 2020 bij de tien meest innovatieve regio’s van de wereld! Er moet wel nog het één en ander veranderen voordat Brainport 2020 werkelijkheid is… kennis, concentratie, samenwerking, spreiding, kansen, maatwerk, meerwaarde, schaalvergroting, schaalverkleining. Ik hoor je al meesmuilen: “Mooie woorden voor bestuurders, ver weg in pluchen zetels. Mooie plannen voor ooit, in de toekomst. Maar niet voor mij. Niet voor hier. Niet voor nu.”

 

Toch geloven wij in Brainport 2020. Maar hoe kan zo’n toekomstvisioen mensen in beweging zetten? Het riedeltje kennis-houding-gedrag helpt ons niet, zoals we zagen. Ideeën moeten wortel schieten in ons hart. En opeens wisten we het. De sleutel tot ons hart is simpel en beproefd: de kinderen! Iedereen met schoolgaande kinderen vraagt zich wel eens af: “In welke wereld komen ze terecht als ze het huis uit gaan?” In een verlaten Zuid-Limburg of een bruisende Brainport 2020? Als we zulke vragen stellen, is Brainport 2020 geen bestuurderskwestie meer, maar een project van onszelf. Als we die vragen stellen, voelen we dat wij zelf een sleutelrol spelen.

 

Stel dat je kind nu tien jaar is, dan stapt hij of zij rond 2020 de wijde wereld in. Als je de toekomst zo beziet, komt die heel dichtbij. In onderwijs, zorg, woningmarkt en bij de overheid zien ze de transitie al langer dichterbij komen: het gonst er van in personeelsbladen en kantines. Scholen worden kleiner en docenten geven straks dezelfde les op drie locaties. Zorginstellingen bedienen wijkverplegers op maat met razendsnelle informatica. Woningcorporaties gaan niet veel, maar slim bouwen. Overheden gooien hun beste ambtenaren in de strijd. Kortom: we specialiseren onze brains.

 

We doen vooral niet meer alles tegelijk. Dat is beter. Niet voor later, maar voor je kinderen. En jij? Wat zeg jij, als je kinderen in 2020 tijdens het overhoren van de examenstof geschiedenis vragen: “Wat deed jij in die Limburgse Lente?”

pijltje boven