Iedereen telt (maar wat) mee

Vooropgesteld: ik geloof in onderzoek. Niet voor niets voelde ik me vijftien jaar geleden aangesproken door de advertentie waarin Etcetera een ‘jonge onderzoeker’ zocht. En niet voor niets roep ik altijd ‘eerst richten, dan schieten’. Als een organisatie een beter imago nastreeft, dan wil ik het naadje van de kous weten. Want wat vandaag goed is, kan morgen slecht zijn. Wil jij een betrouwbare of een innovatieve bank? En was dat vijf jaar terug ook zo? Als een klant drie beloftes wil doen, dan spiegel ik bij zijn doelgroep welke op de lange termijn de krachtigste is. En als een bedrijf wil uitstralen dat het pro-actief, betrokken en deskundig is, dan toets ik of die waarden door medewerkers worden herkend. Want iedereen telt mee.

Enfin. In verkiezingstijd vliegen je de onderzoeken weer om de oren. Zo gruwt parmantige Alexander van de slordige Volkskrant-cijfers: hoe gangbaar zijn AOW’ers die wietkosten aftrekken? Verder huiveren we van wat uit de PVV-onderbuik oprispt over de gewenste strafmaat en grinniken we over het percentage eenzame SGP’ers dat ‘s nachts aan Femke ligt te denken. Nuttig? Wel soms vermakelijk, maar meestal voer voor Haagse spin-hysterie. En altijd bedoeld als ‘nieuws’ om kijk-, lees- en luistercijfers op te stuwen.

 

Ook zelf turven we ons suf. Het woud van digitale stemhulpjes is stilaan ondoordringbaar geworden. De kiesrobots richten zich niet meer alleen op Jan en Alleman zoals Stemwijzer, Verkiezingentest en Kieskompas. Er zijn nu ook niche-navigators voor ondernemers, anders-globalisten, ja zelfs voor digitale vrijheidsfundamentalisten! We laveren onszelf tussen partijstandpunten en vergelijken onze mening met die van de rest van Nederland. Of de rest van hoog opgeleide veertigers met een vrouw in de WAO. Of de rest van degenen die in 2006 nog op Wouter Bos stemden. De niche is nooit klein genoeg.

 

Nu gaan die navigators er van uit dat onze keuzes rationeel van aard zijn. Maar Stefaan Vandist toonde op de PechaKucha Night in Hasselt nog aan dat onze keuzes voortkomen uit de ‘Homer Simpson’ in ons, waar de impulsieve rechterhersenhelft regeert. Want hoe verklaren we anders het ontstaan van Brand Voting? Onder het nihilistische motto ‘Kopen is kiezen. Kiezen is kopen’ word je daar naar een stemadvies geleid aan de hand van je merkvoorkeur. Heus: VVD’ers kopen veel bij Gall&Gall, D66’ers juist bij Jumbo (en zeker niet bij Kruidvat). Job Cohen wordt geadviseerd om zwevende kiezers vooral in de gratis dagbladen op te zoeken en om het kaaskopende electoraat aan de PVV over te laten. Iedereen telt. Maar telt iedereen wel goed? Mij werd bij diverse pogingen geadviseerd om VVD te stemmen. Wie mij kent, mag daar iets van vinden!

auto kiezer
Martijn Kagenaar schreef deze blog op 04.06.2010.
De blog valt in de categorie Branding en gaat over branding, onderzoek, stemwijzer en verkiezingen.
pijltje boven